Opolskie Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom z Zespołem Downa
Strona główna
Szanowni Państwo!
2010-01-01
Zwracamy się z uprzejmš prośbą, aby Państwo lub Państwa krewni i znajomi zechcieli przekazać 1% podatku na rzecz naszego stowarzyszenia.
Uzyskane w ten sposób środki przeznaczymy na zajęcia rehabilitacyjne naszych dzieci oraz na remont nowej siedziby stowarzyszenia.
- więcej informacji w: sponsorzy i wolontariusze
- nr KRS stowarzyszenia: 0000072761
- konto bankowe: 56 1020 3668 0000 5302 0095 6011
Wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób wsparli działalność naszego stowarzyszenia - serdecznie dziękujemy.
Wycieczka do Polanicy 18-20 wrzesień 2009 r.
2009-09-23
Już po raz 10 byliśmy na 3 - dniowej integracyjnej wycieczce. Tym razem naszym celem była Polanica Zdrój. 
Z Opola wyruszyliśmy w piątek, 18 września, późnym popołudniem. Podróż była bardzo dobra, komfortowym autobusem, który udało się załatwić dosłownie w ostatniej chwili. To znaczy mieliśmy dużo wcześniej zamówiony autokar, ale pechowo, w piątek rano otrzymaliśmy wiadomość, że poprzedniej nocy dzik uderzył w autobus i poczynił takie szkody, że niemożliwa była w piątek podróż. Na szczęście firma pana Franciszka 
Dobrzańskiego wynajęła nam autokar, a bezpiecznie, szczęśliwie i z uśmiechem na twarzy wiózł nas pan Robert-kierowca. W Polanicy mieszkaliśmy w pięknej, 
bardzo wygodnej i ładnie położonej (tuż przy parku zdrojowym) Villi Aleksandra. Bardzo miło i sympatycznie przywitała nas gospodyni ośrodka - pani Dorota Groszek. Po ciepłej kolacji i zakwaterowaniu w bardzo ładnie urządzonych sosnowymi meblami, pokojach z łazienkami, spotkaliśmy się na krótkim wieczorku zapoznawczym. Dzieci grały w piłkarzyki, a my, rodzice mieliśmy chwile czasu, by się lepiej poznać, porozmawiać.
W sobotę zaraz po śniadaniu całą grupą wyruszyliśmy na spacer przejażdżkę kolejką po Polanicy. Podczas półgodzinnej przejażdżki poznaliśmy historię i legendy związane z Polanicą. Kolejką dojechaliśmy do Letniego Toru Saneczkowego, gdzie dzięki każdy uczestnik wycieczki mógł ze swoim opiekunem 2 razy za darmo skorzystać z saneczkowych atrakcji.
Wszystkim bardzo się podobało. Nawet te dzieci, które za pierwszym razem niechętnie i ze strachem wsiadały do wagoników - miały potem na twarzy uśmiech i
zadowolenie. Z saneczkowego toru znowu grupą zeszliśmy do centrum Polanicy, gdzie akurat w tych dniach trwały Dni Rycerskie. Wzdłuż deptaku był kiermasz, a przy centrum informacji odbywały się pokazy walk rycerskich. W Villi Aleksandra spotkaliśmy się na późnym, bardzo smacznym obiedzie. Wieczorem wyruszyliśmy do Wambierzyc. Tam, w Bazylice Matki Bożej Królowej Rodzin była odprawiona msza św. w intencji naszych dzieci i rodzin. Po mszy św. podziwialiśmy piękną iluminację świetlną
bazyliki. Szkoda tylko, że tak krótko... Gdy ok. godz. 22.00 wróciliśmy do naszego ośrodka czekała już na nas gorąca kawa, herbata i ciasto. Najpierw chwila 
rozmowy o tym, co nas martwi, czego nie udaje się nam załatwić w różnych urzędach i instytucjach. O tym, że naszym dorosłych dzieciom odmawia się udziału w sanatoriach, że małym dzieciom wystawia się orzeczenia o niepełnosprawności na np. tylko 2 lata, itp. Potem tato Maćka - Bolek grał na gitarze, a my, szczególnie dzieci i młodzież - śpiewaliśmy bardzo różne piosenki do późnych godzin nocnych.
Niedziela, to już, niestety, ostatni dzień naszej wycieczki. Wstaliśmy wcześnie, by już o 10.00 po pysznym śniadaniu wyruszyć w drogę. Najpierw jeszcze pamiątkowe 
zdjęcie z gospodynią i dobrym duchem ośrodka-panią Dorotą a potem już prosto do Bystrzycy Kłodzkiej, Międzygórza i Ogrodu Bajek. W Bystrzycy zwiedziliśmy Muzeum Filumenistyczne (szkoda, że nie mieliśmy więcej czasu na zwiedzanie tego pięknego miasteczka) a w Międzygórzu żółtym szlakiem, wśród pięknej zieleni, trochę stromo pod górkę, ale przy pięknej, słonecznej pogodzie -dotarliśmy do Ogrodu Bajek.
Czego tam nie było? Jaś i Małgosia z Babą - Jagą, Smerfy, Kubuś Puchatek, Pszczółka Maja i Guciu, Krecik, Koziołek Matołek i wiele, wiele innych, dobrze nam 
znanych postaci. Schodziliśmy podzieleni na dwie grupy- jedni żółtym, nieco łatwiejszym szlakiem, drudzy- czerwonym, bardziej stromym, ale za to krótszym.
W Międzygórzu, w restauracji Złoty Róg czekał już na nas obiad zamówiony przez wujka Asi. Po trudach górskiej wspinaczki wszystkim bardzo smakowała pomidorowa zupa i kotlet schabowy. Na koniec jeszcze lody i już prosto do domu, do Opola.
Szkoda, że te trzy dni tak szybko minęły...
Nasza 10, jubileuszowa (tak jak 10 lat istnienia naszego stowarzyszenia) 
wycieczka była bardzo udana. Wróciliśmy pełni nowych wrażeń, zadowoleni i z uśmiechem na twarzy. Dziękujemy wszystkim, dzięki którym ta nasza wycieczka mogła się odbyć. Z niecierpliwością czekamy już na następną, za rok, tym razem do Bielska Białej, Bystrej i okolic.
Więcej zdjęć w galerii.
